|
|
|
M üjde
Varlığın, kaf dağındaki kar değil ki, erimesin.
Toprağa düşen son damlada, sen değilsin.
Utanma sende haykır, haykır ki duyulsun sesin.
Bırak tüm umutlar sabırla yücelsin.
Sen her zorluğu yendin, bunu da yenersin.
Bir yaz ol, bir bahar, belki de müjdecisin?
İçinde bir sevgi taşı, taşı ki yaşıyabilesin...
 
|
Beni Duyar mısın ?
Her yangın önce başladığı yeri yakar derler, çokta iyi ederler.Hep yarınlara dönük yaşamadık mı?
Üstelikte bugüne hiç birşey bırakmadan Geçmiş tarihli günler, hayallerimizi, umutlarımızı hep boşa çıkarmadı mı? Geçmişteki kalabalık, ama yalnız günlerimizde, sevinçlerimizde, hüzünlerimizde, eksik kalmadık mı?
Fırtınadan önce duyulan sessiz huzura saldık tüm duygularımızı, kırac topraklara dönmüş yüreğimizin,
dilinden hiç anlamadık.O yürek belki çok umutşarkıları söyledi ama duymadık.Büyütürken reğimizi, kaybolup giden umutlarımıza çare olamadık. Başkalarına küçük, kendimize büyük gelen yüreğimize, teslim olmayı güçsüzlük, gururu zafer saymayı öğrettik.Belkide hayat oyunu oynamak işimize geldi,belkide gerekliydi, böyle yaşamak, boşa vakit öldürmek, daha iyiyi, dolu zaman olasılığını, hiç hesaplamadık. Zora gereksimimizi, kolaya tercih ederek, yaşadık.
Seneler bedenimizden hep bir parça alarak geçip giderken, hersene daha bir yaralanıyor, boşa geçen bunca zamana ödün vererek, yaralarımızın kapanmasına izin vermek için merhem aramıyorduk.
Zaman herşeyin ilacıdır söylentisinin sihirli kollarında her yüreğe merhem olur umuduyla sarıldık.
Ey yüreğim sana yaralı bir sesle sesleniyorum,
beni duyar mısın?
Kendini geçmişin yaralarından arındırır mısın?
Benim gözlerim tiryakısı olduğum kahvenin tadında, karanlığından kurtulup, ışıkların en parıltılısını dolaştırımısın damarlarında?
Gül artık yüreğim, gül bir çoçuk kalbinin saflığında.
Ben sana kaldım artık, bak yaşattığın çocuk ağlamak istemiyor artık.
Horozuma
 Nermin Aydın
Şirrlerimi okumak isterseniz sayfalara bakın
teşekkürler sevgilerimle.
http://n-olamaz.tr.gg/
http://www.hikayeler.net/yazarlar/nermin
http://horozumn-olamaz.spaces.live.com/default.aspx
http://horoz-um.spaces.live.com/
http://n-olamaz.spaces.live.com/
Yürekmi Mantıkmı Özgürlük
Ne zaman mantığimla düşünmeye kalsam,yüreğim o kocaman haliyle dikilir karşıma. Ben hep geçmiş zamanlarda,yüreğimin sesini dinledim.
Zaten her şey,umut edilmekle başlamadımı? Seni düşünüpte,kendimi kaybettiğim vakitlerin anısına,sen hep yüreğinle değil,mantığınla düşün derdin,yüreğim aslında sendin.
Her olasılığı denedim,her olasılığın üzerinde durup,bin defa düşündüm.Seni mantığıma anlatabilmek için.Ya onlar anlatamadı seni,ya sen mantığıma yetmedin.
Özgürlüğüme sarıldım bende,özgürlüğüme anlatmaya çalıştım seni,özgürlüğüme düşkündüm, aslında,umudumda,özgürlüğümde sendin............
Nermin Aydın
Hoş Bir Seda
Yüreğim ne istediyse. Kime doğru döndüyse ona yöneldim. Şimdi sadece sana koşuyorum. Ansızın çıkagelen bir fırtınaya hazırlıksız yakalanır ya insan, işte öyle bir fırtına bende sevdan....
Sana koşuyorum ben.....
Yüreğimdeki heyecanı,vücudumdaki titremeyi,
küçük dokunuşları sana sakladım.
Sen beni tanımaz ben seni bilmezdim.
Çıktın karşıma İşte o gün ben yenıden doğdum.
Çocuk oldum yeniden.
Hani bıraksan yemyeşil ovalarada
şarkı söyleyip koşarım sana.
Seni tanımanın coşkusunu,
hiç bitmeyecek bir enerjiyle yaşarım.
Seninle yep yeni bir yaşamın başladığını bilincindeydim.
O yaşamın içinde, vazgeçilmezliğimsin.
Uzakta bile olsan benimleydin. Her bana gelişinde umudum nefesim oluyordun. Her gelişinde bir öncekinden daha çok heyecanlanıyordum.
Son dakikalar geçmek bilmiyordu bir türlü.
Bazen,bir şarkı korkutur insanı. Neler olduğunu anlamadan, bir sevgi selinin içinde bulursun kendini, korkarsın.İşte öyle bir rüyadır bu.
Yanımda olduğun zaman gözlerimin içi gülüyordu.
İçimdeki çocuğu susturamıyordum.
Nasıl bir duygudur bu bilir misin?
Hayat bana oyun mu oynuyordu yoksa?
Önce seni çıkardı karşıma, rolleri verdi
ve sonra oyunu haber vermeden bitiriverdi.
Seni benden almalı mıydı hayat?
Böylesine sevmişken seni, daha fazla
uzatamazmıydı bu oyunu?
Ama gittin.gözümdeki son parıltıyıda alıp götürdün.
Gel desem gelmessin bilirim,
ait olduğun yerde kalmalısın sen.
Beni düşünme,ben seni sensizde yaşarım,
yaşarım senden kalan her anıyı,gülüşlerini hatırlarım.Yaşarım yani böyle sana yazarak,biliyormusun? Yinede yazacağım.Bana bıraktığın resimlerinle avunacağım.Biliyorum bundan böyle, seninle fakat sensiz yaşayacağım.
Dilerim sen mutlu ol.
Dilerim sebepsiz gülüşlerin olsun.
Dilerim yaşamında küçük bir karede olsa,
HOŞ BİR SEDA OLAYIM.
VE ÖYLE HATIRLANAYIM.
Nermin Aydın
http://www.hikayeler.net/yazarlar/nermin-aydin/
Korkularımız
Korkularımız nedir,kimler nasıl neden korkarlar.
Uyumlu ilişkileri hazımlama, zararlılara ise uzak durma bağımsızlığımızı,koruma adına, kendimiz için yapılması gerenkenlerdendir,
Çoğumuz acı ve korku yüzünden sevgiyi yaşamaktan güçlük çekmekteyiz.Oluşum ve deneyim arasında, sanki sahip olmadığımız şeyleri reddetmek gibidir tüm korkular.
Olumsuz duygulardan birisi olan,
Korku tehlikeden uzaklaşmak,dikkatli olmak.
Üzüntüler kaybedilen fırsatların anımsanması. Öfkeler ise tehtidlerle yüzleşmemiz gerekliliğidir.Öfke aynı zamanda bi sorunun çözümünde güçlü olduğumuzun hissini duymamızı sağlar.Hangi insan vardırki belli bir yaştan sonra yaşı sorulduğunda rahatsızlık hissetmez, buda yaşlanma korkusunun acık bir ifadesidir.
Sevgi kazanmak yalnızlığı,sona erdirmek uğruna başkalarına boyun eğeriz.
Sevdiğimizi kaybetme korkusundan sevmenin her zaman evet demek olduğunu düşünür bunu yapma diyemeyiz.Kötülüklere hayır diyememek en büyük zayıflığımız olarak içimizde filizlenmektedir.
Hayır diyememekte bir suçluluk korkusu değilmidir.
Bazı şeyler canımızı yakar ama zarar vermez herşeyde bir hayır vardır sözünü hatırlıyarak yanlış seçimlerimizi çok iyi değerlendirelim.
Korkusuz günlere.
Nermin Aydın
Beni Duyarmısın
Her yangın önce başladığı yeri yakar derler, çokta iyi ederler.
Hep yarınlara dönük yaşamadıkmı?Üstelikte bugüne hiç birşey bırakmadan.Geçmiş tarihli günler, hayallerimizi, umutlarımızı hep boşa çıkarmadımı?
Geçmişteki kalabalık,ama yalnız günlerimizde, sevinçlerimizde, hüzünlerimizde,eksik kalmadıkmı?Fırtınadan önce duyulan sessiz huzura saldık tüm duygularımızı,kırac topraklara dönmüş yüreğimizin, dilinden hiç anlamadık.O yürek belki çok umut şarkıları söyledi ama duymadık.
Büyütürken yüreğimizi, kaybolup giden umutlarımıza çare olamadık. Başkalarına küçük, kendimize büyük gelen yüreğimize,teslim olmayı güçsüzlük,gururu zafer saymayı öğrettik.
Belkide hayat oyunu oynamak işimize geldi, belkide gerekliydi,böyle yaşamak,boşa vakit öldürmek,daha iyiyi,dolu zaman olasılığını,hiç hesaplamadık. Zora gereksimimizi,kolaya tercih ederek, yaşadık.
Seneler bedenimizden hep bip parça alarak geçip giderken,hersene daha bi yaralanıyor, boşa geçen bunca zamana ödün vererek,yaralarımızın kapanmasına izin vermek için merhem aramıyorduk. Zaman herşeyin ilacıdır söylentisinin sihirli kollarında her yüreğe merhem olur umuduyla sarıldık.
Ey yüreğim sana yaralı bir sesle sesleniyorum, beni duyarmısın?
Kendini geçmişin yaralarından arındırırmısın?
Benim gözlerim tiryakısı olduğum kahvenin tadında,karanlığından kurtulup,ışıkların en parıltılısını dolaştırımısın damarlarında?
Gül artık yüreğim,gül bir çoçuk kalbinin saflığında.
Ben sana kaldım artık,bak yaşattığın çocuk ağlamak istemiyor artık.
Nermin Aydın
Bir Türlü Çözemediğim
Bilmeliydim ben seninle olmak için her türlü olumsuzluluğu yenmeye çalışırken senin o umursamaz halinden sevgisizliğini anlamalıydım.
Kendine iyi bak derken,kelebek ömrümde ben ırmaklar gibiydim,denize dökülmek için acele eden, seni azda olsa görebilmek umuduyla yollara düşen beni hiç özlememenden,görmek istememenden bilmeliydim.
Bilmeliydim ben üzüldüğümde kılının kıpırdamamasından, sadece işin düştüğünde aramandan.Bilmeliydim istediğimde yanımda olmamandan.Sadece senden tamamiyle kopmamam için önüme bir parça yem atmandan bilmeliydim.
Aslında,bu zamana kadar hiç eğilmedim kimseye,sana olduğu kadar hiç eksik kalmadım. Halbuki özgürlüğümü kimseye çiğnetmemiştim,hesap alan ama vermeyen asi ruhum nasılda değişmişti?Nasıl da dönüvermişti hayatın çarkı yüzseksen derece? Belkide çok büyük konuşmalarımın cezasıydın sen kimsenin zincir vuramayacaği bir kapı zennetmelerini kendimi.
İstedim sorgulamanı,istedim hesap vermeyi ilk defa,sevdim karşında titremeyi,ama sen ne sordun,nede sorguladın çünki,çok kolay kazanılabilecek bir zaferdim senin için, uğraştırmadan kazanılan.Rahattın, biliyordun iyi insan olduğumu,bütün ömrünce hiç tanımadığın,hiç tanıyamayacağın kadar dürüst ve samimi olduğumu. Biliyordun sana taptığımı, rahattın sana hayırlarımı dile getiremiyeceğimi,biliyordun karşında susmalarımı,sen git deyince giden,gel deyince geliveren beni biliyordun.
Sorgulamadım bu kadar umursamazlığında, sevgisizliğınde seni.Ama hep merak ettim,bana bakan gözlerinin,beni nasıl gördüğünü,benim için ne düşündüğünü,yüreğindeki beni,bilmek istedim acaba birazcıkta olsa sevdimi? Bir noktada olsa,yüreğinde iz bırakabildimmi?Ama sen beni sevdiğini hiç bir zaman söylemedinki.Yinede sevdim seni,görünce çocuklaşmalarımı sevdim, ulaşılmazlığını sevdim ben,imkansızı sevdim ve bütün bunlara karşılık,seni nasıl sevebildiğimi.
Şimdi senden uzak gecen bu kış günlerinde, yüreğimdesin ama hayallerimi süslemeyensin, tiryakisi olduğum bedeninin,eksiliğini duymıyacağım yüreğimde,acaılardan hissetmeyen, duymayan biri olup çıkıvereceğim karşına ama sen bilemiyeceksin. Ben seni değilde bendeki seni sevmişliğimi,o bendeki senle sen olmuş ruhsuz olmuş,sen gibi imkansızla bütünleştiğimi.
Şimdi korkuyorum aynalara bakmaktan,içimdeki seni görürüm diye,bir şarkıda seni hatırlamaktan korkuyorum,özgürlüğümü gerimi alıyorum senden? Yada özgürce yaşamalarımın arayışlarındamıyım? Akmaktamıyım coşkun çağlayanlar gibi başka yerlere? Denizlere,bilmiyorum.Bildiğim seni sensizliğe tercih ettiğim, bildiğim rüyalarımı artık lahit mezarlara gömdüğüm,bildiğim gözlerindeki beni artık görmek istemediğim Birde ben kalıyorum geriye bir türlü çözemediğim...
Nermin Aydın
|
|
Sen damarlarımdaki kana karısıp,
geldin oturdun yüreğime.
Bir başka yerde olamazsın zaten.
Sen benim en değerli yerimde,
yüreğimde olmalısın, orada kalmalısın.
Sevdim seni...
Ben dört mevsim baharı yaşadım seninle.
Çiçek çiçek açtın yüreğimde.
Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün.
En çok bu renkle anmayı sevdim
Seni severken dünyayı da insanlarıda sevdim ben.
Sevdim seni...
En sinirli, en kızgın,olduğum anlarda
bile, seni anımsamak yetti bana,
içimdeki sevinç yüzüme yansıdı,
güldüm sebepsiz,
Beni böylesine güldüren sebep senin sevgindi.
Sevdim seni...
Her halin çekti beni, gülmeni, kızmanı,
şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını,
çocukluğunu, olgunluğunu sevdim.
Sesini de sevdim suskunluğunuda, kaprislerini,
korkularını, sitemlerini herşeyini.
Sevdim seni...
Sana baktıkça kendimi hiç keşfedilmemiş
bir şehrin topraklarında buluyorum.
Adım adım geziyorum seni.
Sana dair ne varsa, hepsini öğrenmek istiyorum. Seni keşfetmeye muhtacım ben,
ancak seninle tamamlanır eksik yanlarım.
Sevdim seni...
Seni sevmekten düşünmekten, bıkmadım.
Çünkü sen yaşam kaynağımdın
Hergün yenilendim seninle.
Seni biriktirdim, seninle çoğaldım.
Ölmem artık çünki sen benim ölümsüz yaşamımdın.
Sevdim işte, işte bu ölümsüzlüğün anlatımı.
Sevdim seni...Horozum
NERMİN AYDIN
|
| |
|
|
|
 
Bana Ne
Dediler; güneş doğmıyacakmış,
Dedim, adam sende,
Dediler; sular kuruyacakmış
Off ne işime.
Dediler; zaman duracakmış
Dursun varsın be,
Ben seni sevmişim,
Seni yaşatmışım kalbimde,
Gelecek olan gelsin,
Olacak olan olsun,
Sen yanımdasın, benimlesin ya,
Bana ne..!!!
Şirrlerimi okumak isterseniz sayfalara bakın
teşekkürler sevgilerimle.
 Nermin Aydın
http://horozumn-olamaz.spaces.live.com/default.aspx
http://horoz-um.spaces.live.com/
http://n-olamaz.spaces.live.com/
http://n-olamaz.tr.gg
http://www.hikayeler.net/yazarlar/nermin
| |
|
|
|
|
Tools 
